Xustiza señoras e señores, imos reflexionar sobre iso, ese termo ao que moitos acudimos cun afán de que o tempo poña a cada un no seu lugar, mais a xustiza, ultimamente parece a puta dun rebelde, acaso e xusta a vida???, acaso os bos levan boas vidas e os malos non???.

Preguntémonos unha cousa, porque a xustiza non pon a cada un no seu lugar???, porque o explotador vive ben e o explotado mal???, porque a historia non fai xustiza sobre os persoaxes???, porque os bos pasan a memoria como malos e os malos pasan as veces como bos???, porque aqueles que dan a vida pola sociedade e polos ideais son coñecidos por uns poucos e sen embargo xenocidas sádicos e torturadores son coñecidos e incluso alavados por algúns???.

Xustiza, término contradictorio en si mesmo, a xustiza non e xusta, a sua balanza esta moi desequilibrada a favor do azar, pensemos nun exemplo, porque ti, que estas lendo eso, seguramente no teu propio ordenador, na tua casa, coa tua cama e a tua comida tes aceso a esas comodidades e sen embargo un neno tercermundista vive na miseria, condenado a traballar para explotadores capitalistas como nike, adiddas, coca-cola… mentres estes rañan a barriga sen saber que facer cos cartos??? a resposta e simple, casualidade.

Parecevos xusto???, parécevos ético???, por eso a xustiza fai tempo que perdeu todo o seu significado, perdeu a balanza, a venda e a espada, convertíndose so nunha utopía, nunha vulgar puta coa cal podes disfrutar a cambio de realidade, en algo que a xente venera, sen darse nin sequera conta de que e unha absoluta necedade, nin o mundo e xusto, nin a vida e xusta, nin a historia e xusta e, por suposto, nin a xustiza e xusta.

Por eso mesmo hoxe quérolle dedicar este dia a xustiza, en honor a este descanso que parece se esta tomado.

Te tengo cerca y no puedo abrazarte, te abrazo y no puedo besarte ¿por qué la vida es tan difícil en el amor?

cuando yo duermo, duermo…
duermo en un mundo peor
cuando yo sueño, sueño…
sueño con un mundo mejor
porque tan solo en sueños
vida mia
junto a ti, duermo yo

Odín (Óðinn en antigo nórdico) é o deus soberano na mitoloxía nórdica e no paganismo nórdico, como o anglo-saxón Woden, continuación do proto-xermánico *Wōdinaz.O seu nome está relacionado con óðr, que significa “excitación”, “furia” ou “poesía”. O seu papel, como moitos dos deuses do panteón nórdico, é complexo, estando vinculado á sabedoría, a morte e a guerra, así como tamén á maxia, a poesía, as profecías, a vitoria ou á caza.Odín aparece representado como un vello dun só ollo, deixando o outro como tributo na fonte sagrada que lle deu a sabedoría como atributos porta unha lanza, un anel de ouro e un cabalo de oito patas e dous lobos que o protexen, as novas transmítenllas os corvos. Como deus dos aforcados pode aparecer coa lingua fóra. Como deus da guerra é un deus sádico e como deus da morte manda queimar os mortos coas súas posesións para que as atopen outra volta en Valhalla 

Comecemos con esta cita de Sir Francis Bacon:
“En materia de goberno todo cambio e sospeitoso, ainda que sexa para mellorar”

Si señores, aqui temos as fotos da folga dos CAF-CAEF/CAE (agora unificamos jejeje) en vigo, sentadas, manifestacion, chillidos no medio da biblioteca, ir aula por aula avisando, pegar carteis…unha pasada.

Grazas a todos os que viñeron por vir, e aos que quedaron na casa por que non quixeron vir, que non se repita!!! (aos que non poideron, non hai fallo jejeje).

Para rematar deixovos cunha cita de Victor Hugo:
“Ningun exército pode deter a forza dunha idea cando chega a tempo”

Bueno bueno bueno…por que esta foto???, pois porque por moi feliz que podas estar, sempre porde haber algo ou alguen que o joda e consiga que te sintas de mal humor.

Porque, “Memento Mori”

25 de abril de 1974 mudou o panorama político e social de Portugal.. Produciuse unha revolución liderada por capitáns do exército que foi coñecida como a REVOLUCIÓN DOS CARAVEIS. Revolución apoiada polo pobo e que puxo fin a 50 ANOS DE DITADURA DE SALAZAR. Deu paso non somentes á democracia, senón tamén aá descolonización de Angola, Mozambique, Guinea Bissau, S. Tomé e Príncipe e Timor.

Ás cero horas dun histórico e primaveral 25 de abril de 1974 o programa da Radio RenazenÇa, “Límites”, cmezou a emitir os acordes de “Grandola, Vila Morena” de Zeca Afonso, a figura máis importante da canción portuguesa deste século, unha peza clave da música popular de todo o mundo. Esta foi a consigna que puxo en marcha toda a engranaxe revolucionaria.

Iniciábase a REVOLUCIÓN DOS CARAVEIS. Non era un golpe de Estado en sí, era o produto dunha situación insostíbel dunha ditadura que seguía no poder dende 1926. As guerras coloniais, fixeron que a maior parte dos militares se deran conta da inutilidade por manter o último imperio colonial de occidente, da súa crueldade. Cada familia portuguesa tiña un ou dous familiares combatindo en Mozambique ou Angola. Existía un sentimento antibélico dos xoves portugueses que se mobilizaron masivamente contra a guerra do Vietnam.

O poder económico ostentábano 100 familias, adesigualdade social era abismal: un de cada sete portugueses traballaba fóra do seu país para poder sobrevivir. A miseria no campo, cunha explotación latifundista, era escandalosa, e nas cárceres, cheas de presos políticos.

Pero Portugal, ó mesmo tempo, era un paraíso de fuxida para os nazis fuxidos, para monarquías sen reino (entre elas a española) ou para ditadores como Fulgencio Batista…

Non foi só un golpe de Estado, foi todo un movemento obreiro de folgas e loitas obreiras de anos anteriores, foi a participación do pobo que tomou as rúas como a única e auténtica garantía dun novo horizonte.

Despois viñeron moitas cousas, pero o primeiro ano e medio os cidadáns portugueses tiveron todo o protagonismo: a ocupación dos labregos dos latifundios do Alentejo, a nacionalización da banca e da maior parte da industria, a ocupación de fábricas polos traballadores. É dicir: unha popularización da economía, unha independencia colonial, UNHA AUTONOMÍA NACIONAL.

A sociedade portuguesa organizouse en barrios, en fábricas, no campo,…Soubo reaccionar ós novos intentos fascistas por afundir o froito da revoluvción. O demais veu co tempo: asocialdemocracia, España pechou as fronteiras, EEUU temeu un novo Chile…, o mundo enteiro andaba loitandopola xustiza, a igualdade e a liberdade.

Por iso, agora, despois dunha loita pola igualdade e pola xustiza, porque O POBO É QUEM MAIS ORDENA DENTRO DE TI O CIDADE, deberiams entonar de novo a canción, todos xuntos:

Grândola, vila morena

Terra de fraternidade

O povo é quem mais ordena
Dentro de ti, o cidade.

Dentro de ti, o cidade

O povo é quem mais ordena

Terra da fraternidade

Grândola, vila morena

Em cada esquina um amigo
Em cada rosto igualdade
Grândola, vila morena
Terra da fraternidade

Terra da fraternidade
Grândola, vila morena
Em cada rosto igualdade
O povo é que mais ordena

À sombra duma azinheira
Que já nao sabia a idade

Jurei ter por companheira

Grândola a tua vontade

Grândola a tua vontade

Jurei ter por companheira

À sombra duma azinheira
Que já nao sabia a idade.

QUE NON SE NOS ESQUEZA NUNCA. A LIBERDADE NON DEBERÍA TER PREZO

Hay un lugar donde se esconde el miedo,
allí donde se unen el viento y la tempestad.
Se alza en lo alto de un valle cubierto en tinieblas.
En su centro se esculpe una torre bañada en el mal.

Y la luz se hará oscuridad,
y noche eternidad,
y un cielo sin estrellas
por siempre perdurará

El mar teñido de sangre refleja
el miedo de tu corazón.
El bosque antes alegre, rebosa de muerte y horror.
Y la luna en el cielo se revelará.

Y la luz se hará oscuridad,
y noche eternidad,
y un cielo sin estrellas
por siempre perdurará

Sólo hay un mundo de oscuridad,
condenado para la eternidad.
Sólo quedan los sueños perdidos,
de aquellos por los que morirás.

Sólo hay un mundo de oscuridad,
condenado para eternidad.
Sólo una tierra yerma queda para reinar

Xa que se empeñan en seguir subindo as taxas, os CAF convocamos a unha folga xeral o dia 29 de Abril para facer oir que non somos idiotas e que non estamos dispostos a seguir aturando esto.

1. Porque a conselleria de educacion ten intencion de volver subir as taxas para o vindeiro curso, o sétimo por riba do IPC, e manter os recargos por sucesivas matrículas

2. Porque as bolsas non estan sendo efectivas nun acceso igualitario ao ensino superior

3. Porque pagamos mais por menos e peores servizos

4. Porque é mentira que estas subidas non se noten: En tan so cinco anos subiu mais de 120€

5. Porque o estado segue a ser quen fixa o incremento minimo no IPC estatal

6. Porque o financiamento das universidades ten que incrementarse con cargo a un PLANO DE FINANCIAMENTO e non aos prezos públicos

Ante as continuas agresións que esta a sufrir a nosa universidade como servizo público o mecanismo mais efectivo para parar as consecuencias máis nocivas do Espazo Europeo de Educacion Superior son: A conxelación das taxas de matrícula, que os posgraos teñan o mesmo prezo que os graos e a garantía dun financiamento público suficiente para as universidades galegas.

Únete a folga, non permitas que te mexen por riba e enriba digan que chova